Dyrygent. Studia muzyczne rozpoczął w bardzo młodym wieku. Mając dziewiętnaście lat otrzymał licencjat w dziedzinie muzyki na Temple University w klasie fortepianu Alexandra Fiorilla, a następnie stopień magistra i doktora w Manhattan School of Music, gdzie uczył się pod kierunkiem wybitnej amerykańskiej pianistki Constance Keene. Jest laureatem wielu krajowych i międzynarodowych konkursów pianistycznych, w tym: The Stravinsky Awards International Piano Competition, The International Young Artists Competition oraz Concorso Pianistico Città di Senigallia. Studiował też prywatnie dyrygenturę u Giampaola Bracali. Jako dyrygent zadebiutował w 2003 roku w nowojorskim Dicapo Opera Theatre, prowadząc spektakle Pajaców Leoncavalla. Potem został tam ponownie zaangażowany i przez kolejne dwa sezony dyrygował Madame Butterfly, Falstaffem, Czarodziejskim fletem, Traviatą i nowojorską premierą Claudii Legare Roberta Warda. Ważnym osiągnięciem artysty było w 2005 roku poprowadzenie Orkiestry Dicapo, połączonych chórów Fairfield, Amor Artis i Dicapo oraz solistów Teatru Bolszoj i Metropolitan Opera podczas wspólnego wykonania symfonii chóralnej Dzwony Rachmaninowa i jego rzadko słyszanej opery Francesca da Rimini.
W 2007 roku powrócił do Dicapo Opera, by dyrygować Manon Lescaut Pucciniego. Senior amerykańskiej krytyki teatralnej Clive Barnes, oceniając tę produkcję w brytyjskim magazynie „Musical Opinion”, napisał: „młody i obiecujący amerykański dyrygent Pacien Mazzagatti był wspaniały”. Pod koniec sezonu 2008/2009, po poprowadzeniu kolejnych kilkunastu oper, został mianowany głównym dyrygentem Dicapo Opera Theater. Równolegle ze swoją pracą w Nowym Jorku, był także stałym dyrygentem zespołu objazdowego National Lyric Opera z Nowej Anglii. Prowadził z nim chwalone przez krytykę przedstawienia Fausta, Madame Butterfly, Cyganerii, Romea i Julii oraz Traviaty. W sezonie 2007/2008 dyrygował spektaklami Cosi fan tutte Mozarta w Sarasota Opera, zyskując entuzjastyczne recenzje w prasie amerykańskiej i europejskiej. Pod koniec tego sezonu występował w naszym Teatrze Wielkim, przygotowując orkiestrę Opery Narodowej do pierwszego od ponad 50 lat w Warszawie przedstawienia arcydzieła George’a Gershwina Porgy and Bess w gościnnym wykonaniu zespołu z Nowego Yorku. Prezentował także to dzieło z Filharmonią Rosyjską w Międzynarodowym Domu Muzyki w Moskwie oraz w historycznym Teatrze Michajłowskim w Sankt Petersburgu.
Jesienią 2008 roku pojechał na Węgry do Szeged, aby dyrygować węgierską premierą The Crucible Roberta Warda podczas Międzynarodowego Konkursu i Festiwalu Operowego Mezzo. Spektakl ten miał wcześniej swoją premierę w nowojorskim Dicapo Opera Theatre, zbierając bardzo pochlebne oceny tamtejszej prasy. Przedstawienie na Węgrzech było transmitowane do trzydziestu ośmiu krajów przez francuską stację telewizyjną Mezzo. W grudniu 2008 roku poprowadził zespół Opera Orchestra w Rose Hall w nowojorskim Lincoln Center podczas gali jubileuszowej z okazji 150-lecie urodzin Giacomo Pucciniego, z udziałem gwiazd opery Veroniki Villaroel i Fabia Armiliato. Krótko potem współpracował ze słynnym tenorem Marcello Giordanim i Fresno Grand Opera Orchestra, dyrygując koncertem arii i pieśni włoskich.
W 2009 roku w Operze Narodowej dyrygował polską premierą baletu Kurt Weill w choreografii Krzysztofa Pastora.
Fot. Archiwum
