|
|
ZŁOTY MEDAL „GLORIA ARTIS”
dla KRZYSZTOFA PASTORA
Dyrektor Polskiego Baletu Narodowego, Krzysztof Pastor został uhonorowany Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze - Gloria Artis” za swój dorobek choreograficzny na scenach świata oraz za wysiłki artystyczne i organizacyjne dla podnoszenia prestiżu sztuki baletowej w naszym kraju. Artysta odebrał wyróżnienie 22 czerwca 2011 roku z rąk ministra kultury i dziedzictwa narodowego Bogdana Zdrojewskiego.
Medal „Zasłużony Kulturze - Gloria Artis” jest nadawany osobom szczególnie wyróżniającym się w dziedzinie twórczości artystycznej, działalności kulturalnej lub ochronie kultury i dziedzictwa narodowego. Wraz z Krzysztofem Pastorem złote medale otrzymali także tego dnia: pisarz Olgierd Budrewicz, teatrolog Janusz Degler oraz dyrygent Henryk Wojnarowski.
Fot. Ewa Krasucka
 RZEŹBA WACŁAWA I BRONISŁAWY NIŻYŃSKICH
OZDOBIŁA FOYER TEATRU WIELKIEGO
11 czerwca 2011 roku, w przerwie premierowego przedstawienia Święta wiosny, w foyer Teatru Wielkiego została odsłonięta pierwsza w Polsce rzeźba legendarnych polskich tancerzy-choreografów: Wacława Niżyńskiego i jego siostry Bronisławy w rolach Fauna i Nimfy z baletu Popołudnie fauna. Na zamówienie Polskiego Baletu Narodowego wykonał ją w brązie znany ukraiński rzeźbiarz Gennadij Jerszow - ten sam, którego statuetki tańczącego Wojciecha Wiesiołłowskiego wręczane są laureatom głównych nagród Ogólnopolskiego Konkursu Tańca w Gdańsku. Rzeźbę ufundowała dla Teatru Wielkiego firma GDF SUEZ Energia Polska.
Uroczystego odsłonięcia dzieła dokonał Waldemar Dąbrowski, dyrektor naczelny Teatru Wielkiego – Opery Narodowej, w towarzystwie Krzysztofa Pastora, dyrektora Polskiego Baletu Narodowego, oraz pana Grzegorza Górskiego, prezesa GDF SUEZ Energia Polska SA. Muzeum Teatralne przygotowało na tę okazję niewielką wystawę archiwaliów pod hasłem „Polacy w Baletach Rosyjskich Diagilewa”, przypominając kilkudziesięcioosobową grupę naszych tancerzy z Wacławem Niżyńskim i jego siostrą Bronisławą na czele, którzy występowali w zespole Diagilewa w latach 1909-1929.
Rzeźba Niżyńskich będzie odtąd stałym elementem wystroju sal recepcyjnych Teatru Wielkiego, przypominając dwa najwybitniejsze polskie talenty baletowe, które rozkwitły i zdobyły światową sławę jako tancerze i choreografowie Baletów Rosyjskich Diagilewa.
Fot. Tomasz Ośka
WACŁAW NIŻYŃSKI – EMANUEL GAT – MAURICE BÉJART
Potrójne „Święto wiosny” Polskiego Baletu Narodowego w Teatrze Wielkim
w 100-lecie Baletów Rosyjskich Siergieja Diagilewa
To będzie premiera bez precedensu. Żaden dotąd zespół na świecie nie zaproponował swojej publiczności i nie zmierzył się w jednym wieczorze baletowym z trzema różnymi choreografiami Święta wiosny Igora Strawińskiego. Zdarzy się to po raz pierwszy, właśnie na scenie Teatru Wielkiego, więc zapowiada się sensacyjnie. Spośród ponad dwustu różnych choreografii, jakie powstały na scenach świata, wybraliśmy do naszego spektaklu dwie najsłynniejsze, które weszły do kanonu repertuarowego współczesnego baletu. Pokażemy rewolucyjną, prapremierową wersję Wacława Niżyńskiego jako „sceny z życia pogańskiej Rusi” (1913), w rekonstrukcji Millicent Hodson. Zobaczymy pół wieku późniejszą, legendarną interpretację choreograficzną Maurice'a Béjarta (1959), nazwaną przezeń uniwersalnym „hymnem na cześć zbliżenia mężczyzny i kobiety, połączenia nieba z ziemią, tańca życia i śmierci”. A pomiędzy nimi znajdzie się jedna z najświeższych wersji, oryginalna choreografia Emanuela Gata (2004), animowana z wykorzystaniem latyno-amerykańskiej salsy.
W projekt Polskiego Baletu Narodowego zaangażowani są najlepsi tancerze naszego zespołu, a Orkiestrę Opery Narodowej przygotuje i poprowadzi Łukasz Borowicz. Spektakl przygotowuje cały sztab zaproszonych baletmistrzów zagranicznych: sama Millicent Hodson, która osobiście realizuje swoją rekonstrukcję choreografii Niżyńskiego, asystenci Emanuela Gata: Mia Alon, Roy Assaf i Michael Löhr, oraz znawcy choreografii Béjarta: Tony Fabre, Kyra Kharkevitch i Domenico Levré. Premiera odbędzie się na scenie Teatru Wielkiego 11 czerwca 2011 roku, a kolejne przedstawienia: 12, 19, 21 czerwca oraz po przerwie w lutym i marcu 2012 roku.
Realizacją potrójnego Święta wiosny Polski Balet Narodowy włącza się w międzynarodowe obchody 100-lecia słynnego zespołu Baletów Rosyjskich Siergieja Diagilewa. Jubileuszowe projekty związane są w świecie z różnymi okolicznościami sprzed stu lat, takimi jak: pierwsze paryskie „Sezony Rosyjskie” organizowane przez Diagilewa w latach 1909 i 1910, założenie regularnego zespołu Les Ballets Russes de Diaghilev w Monte Carlo (1911) lub późniejsze premiery Popołudnia Fauna (1912), Święta wiosny (1913) itp. My odnosimy się do faktu powołania przez Diagilewa zespołu Baletów Rosyjskich, bo jego skład – o czym mało kto dziś pamięta – wypełniony był w połowie polskimi tancerzami, absolwentami ówczesnej szkoły baletowej Teatru Wielkiego. I przypominamy Święto wiosny jako najwybitniejsze dzieło choreograficzne legendarnego polskiego tancerza Wacława Niżyńskiego.
Dodatkową atrakcją dla widzów będzie możliwość zakupu podczas przedstawień świeżego wydania, dawno wyczerpanego już na rynku, słynnego Dziennika Wacława Niżyńskiego w przekładzie Grzegorza Wiśniewskiego. Książka ukaże się teraz w nowej serii wydawniczej Biblioteki Teatru Wielkiego - Opery Narodowej we współpracy z wydawnictwem Axis Mundi.
Na zdjęciach: Wacław Niżyński, Emanuel Gat i Maurice Béjart
Fot. Archiwum
 NOWE WYDANIE „DZIENNIKA” NIŻYŃSKIEGO
Wacław Niżyński zdobył wielką sławę jako tancerz. Był natchnieniem Diagilewa, który zawiózł go z Petersburga do Paryża, a potem utworzył dla niego emigracyjne Balety Rosyjskie w Monte Carlo. Komponowali dla niego Debussy, Strawiński i Ravel. Bakst, Benoit i Roerich projektowali mu kostiumy. Portretowali go i rzeźbili najwspanialsi artyści, opiewali jego taniec krytycy, poeci i pisarze. Miał zaledwie 23 lata, kiedy zadebiutował jako choreograf, zadziwiając kreatywnością i nowatorstwem... Ale tak naprawdę poznajemy go dopiero z kart jego Dziennika, wstrząsającego wyznania nieszczęśliwego człowieka o zamąconej świadomości.
W 2000 roku Dziennik Wacława Niżyńskiego ukazał się po raz pierwszy w języku polskim w przekładzie Grzegorza Wiśniewskiego, nakładem wydawnictwa Iskry. Niestety jego nakład dawno już jest wyczerpany. Poprzedzając premierę polską Święta wiosny w choreografii Niżyńskiego, zrekonstruowanej przez Milicent Hodson, w realizacji Polskiego Baletu Narodowego, przygotowaliśmy nowe wydanie zapisków wielkiego artysty. Książka ukaże się teraz w serii wydawniczej Biblioteka Teatru Wielkiego - Opery Narodowej we współpracy z wydawnictwem Axis Mundi. Będzie do nabycia w Teatrze Wielkim, wydawnictwie Axis Mundi (www.axismundi.pl), wybranych salonach empik oraz za pośrednictwem firmy Platon Sp. z o.o (www.axismundi.pl).
POŻEGNANIA ZE SCENĄ
Sylwia Dytkowska i Katarzyna Białkowska, dwie wieloletnie artystki baletu Teatru Wielkiego - Opery Narodowej, rozstały się ze sceną 21 maja 2011 roku podczas przedstawienia Romea i Julii. Żegnał je cały zespół Polskiego Baletu Narodowego, Orkiestra Opery Narodowej i wypełniona po brzegi widownia. Były kwiaty, upominki i inne wyrazy uznania, tradycyjne Sto lat... odegrane przez orkiestrę i długotrwałe oklaski publiczności. Było uroczyście i wzruszająco – jak zawsze w takich okolicznościach.
Sylwia Dytkowska jest absolwentką warszawskiej szkoły baletowej, występowała na naszej scenie od 1990 roku i osiągnęła pozycję solistki baletu. Tańczyła wiele ról w różnorodnym repertuarze, a wśród nich: Mirtę w Giselle, Królową Kwiatów, Królową Śniegu i Lalkę w Dziadku do orzechów, Wróżki Śmiałości i Szafirów w Śpiącej królewnie, aż po Magdalenę w choreograficznej realizacji Stabat Mater Szymanowskiego. Z kolei Katarzyna Białkowska ukończyła gdańską szkołę baletową i występowała na scenie Teatru Wielkiego od 1995 roku niemal w całym repertuarze.
Żegnając się ze sceną, artystki pozostaną jednak nadal w teatrze. Od września Sylwia Dytkowska podejmie pracę w Bibliotece Muzycznej Teatru Wielkiego – Opery Narodowej, a Katarzyna Białkowska w naszym biurze Organizacji Pracy Artystycznej. Obu Paniom życzymy wiele satysfakcji z ich nowych obowiązków.
Na zdjęciach: Sylwia Dytkowska z Sergeyem Basalaevem i Maksimem Wojtiulem oraz Katarzyna Białkowska z Vladimirem Yaroshenką po przedstawieniu pożegnalnym.
Fot. Ewa Krasucka
 ALEKSANDRA LIASHENKO I MAKSIM WOITIUL
wystąpią w Rydze, Krakowie i Warszawie
Na zaproszenie XVI Międzynarodowego Bałtyckiego Festiwalu Baletowego do Rygi pojechali czołowi pierwsi soliści Polskiego Baletu Narodowego, Aleksandra Liashenko i Maksim WoItiul. W gali festiwalowej 19 kwietnia 2011 roku wystąpili tam w repertuarze koncertowym, tańcząc duet Wie lange noch? w choreografii Krzysztofa Pastora z jego baletu Kurt Weill oraz słynne pas de deux Grand pas classique w choreografii Victora Gsovsky'ego do muzyki Daniela Aubera. W tym samym repertuarze oboje pokażą się również 4 lipca w Krakowie podczas dorocznej letniej gali baletowej na dziedzińcu zamku królewskiego na Wawelu, organizowanej tam przez Operę Krakowską. Wcześniej - 27 kwietnia i w Międzynarodowym Dniu Tańca 29 kwietnia oglądaliśmy oboje artystów na scenie Teatru Wielkiego w partiach Nikii i Solora w Bajaderze, a 12 i 14 maja zobaczymy ich w rolach tytułowych Romea i Julii.
Na zdjęciu: Aleksandra Liashenko i Maksim Woitiul w „Bajaderze”
Fot. Ewa Krasucka
MEDALE „ZASŁUŻONY KULTURZE - GLORIA ARTIS”
DLA DOMINIKI KRYSZTOFORSKIEJ I MAKSIMA WOJTIULA
Międzynarodowy Dzień Tańca 2011 zaowocował prestiżowymi wyróżnieniami dla czołowych artystów Polskiego Baletu Narodowego. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego nadał dwojgu pierwszym solistom naszego zespołu Medale „Zasłużony Kulturze - Gloria Artis” za ich wybitne osiągnięcia baletowe na scenie Teatru Wielkiego.
Dominika Krysztoforska, która karierę na naszej scenie rozpoczęła się w 1994 roku, odznaczona została Srebrnym Medalem. Z kolei Maksim Wojtiul, związany z naszym zespołem od 1998 roku, otrzymał Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze - Gloria Artis”. Wyróżnienia zostały przyznane z inicjatywy dyrekcji Polskiego Baletu Narodowego na wniosek Sekcji Tańca i Baletu Związku Artystów Scen Polskich. Uroczyste wręczenie medali odbyło się 9 maja 2011 roku w warszawskiej siedzibie ZASP.
Na zdjęciach: Dominika Krysztoforska i Maksim Wojtiul w ich najnowszych kreacjach tanecznych w balecie Krzysztofa Pastora „I przejdą deszcze...” do muzyki Henryka Mikołaja Góreckiego oraz z dyrektorem Krzysztofem Pastorem po otrzymaniu medali
Fot. Ewa Krasucka
"NIEBEZPIECZNE ZWIĄZKI" KRZYSZTOFA PASTORA W BRNIE
Balet Krzysztofa Pastora Niebezpieczne związki doczeka się już trzeciej realizacji. Spektakl polskiego choreografa powstał w 2006 roku dla Łotewskiego Baletu Narodowego w Rydze. Oryginalną muzykę skomponował do niego znany kompozytor łotewski Arturs Maskats do wspólnego libretta obu twórców według znanej powieści Pierre'a Choderlosa de Laclos. 22 października 2010 roku odbyła się polska premiera baletu w realizacji zespołu Teatru Wielkiego w Poznaniu. Obecnie, czeską premierę Niebezpiecznych związków Pastora i Maskatsa przygotowuje z kolei Teatr Narodowy im. Leoša Jánačka w Brnie. Dyrygentem będzie Pavel Šnajdr z Państwowej Opery w Pradze, realizatorem baletu – łotewski solista i asystent naszego choreografa Aleksei Avechkin, a scenografem – podobnie jak w Poznaniu – czeski projektant Jan Polivka. Premierę w Brnie zaplanowano na 27 maja 2011 roku.
Na zdjęciach: Agnieszka Wolna i Dominik Muśko (1) oraz Mateusz Sierant i Shino Sakurado (2) w poznańskiej realizacji Niebezpiecznych związków Krzysztofa Pastora
Fot. Katarzyna Zalewska
ALEKSANDA LIASHENKO I CÉDRIC YGNACE
ZATAŃCZĄ IZOLDĘ I TRISTANA W TEATRZE BOLSZOJ
Aleksandra Liashenko, pierwsza solistka Polskiego Baletu Narodowego, pojedzie do Moskwy na zaproszenie organizatorów galowego wieczoru prestiżowych międzynarodowych nagród baletowych „Benois de la Danse”, który odbędzie się 24 maja 2011 roku w Teatrze Bolszoj. Krzysztof Pastor, który jest jurorem tegorocznej edycji tzw. „baletowego Oscara” nominował artystkę do tej nagrody w kategorii „najlepsza tancerka” za jej premierową interpretację roli tytułowej w Kopciuszku Fredericka Ashtona na scenie Teatru Wielkiego.
Międzynarodowe nagrody „Benois de la Danse” przyznawane są każdego roku w trzech kategoriach: najlepszego choreografa, tancerki i tancerza przez międzynarodowe jury, któremu przewodniczy zawsze wybitny rosyjski choreograf Jurij Grigorowicz. Tegoroczni laureaci zostaną ogłoszeni właśnie podczas majowej gali w moskiewskim Teatrze Bolszoj. Aleksandra Liashenko wystąpi w tam w duecie finałowym Izoldy i Tristana z baletu „Tristan” Krzysztofa Pastora, a jej partnerem będzie tym razem holenderski nominant Cédric Ygnace, pierwszy solista Het Nationale Ballet z Amsterdamu.
Na zdjęciach: Aleksandra Liashenko i Cédric Ygnace z Krzysztofem Pastorem podczas prób w sali baletowej Polskiego Baletu Narodowego
Fot. Ewa Krasucka
 ROBERT GABDULLIN ZATAŃCZY SOLORA I BENVOLIA
Był wychowankiem i solistą dziecięcego Teatru Baletowego „Dziadek do orzechów” w Jekaterynburgu, a potem czołowym tancerzem tamtejszego Teatru Opery i Baletu. W 2006 roku otrzymał Nagrodę Mariusa Petipy „za czystość i akademizm tańca klasycznego” w Konkursie Artystów Baletu Rosji „Arabeska” i został pierwszym solistą Teatru Opery i Baletu im. Piotra Czajkowskiego w Permie. Rok później zastąpił niespodziewanie kontuzjowanego duńskiego solistę Johana Kobborga podczas rosyjskiego tournée gwiazdorskiego programu Kings of the Dance z Nowego Jorku i otrzymał za to w Moskwie prestiżową, niezależną Nagrodę „Tryumf”. Z kolei w 2008 roku zdobył III Nagrodę następnego Konkursu „Arabeska”. W ciągu czterech sezonów spędzonych w Permie wystąpił w wielu głównych rolach wielkiego repertuaru baletowego, w Jeziorze łabędzim, Śpiącej królewnie, Dziadku do orzechów, Sylfidzie, Giselle, Don Kichocie, Korsarzu, Kopciuszku, Romeo i Julii. Tańczył też tytułowego Ducha róży, Poetę w Chopinianach, Jazona w Medei oraz partie solowe w choreografiach Balanchine'a i Robbinsa. Był ulubieńcem permskiej krytyki i publiczności. Pojawiał się gościnnie w moskiewskim Teatrze Bolszoj i na scenach zagranicznych.
28-letni dziś Robert Gabdullin nie miał jednak dotąd okazji występować w roli Solora w Bajaderze. Zadebiutował w niej 30 kwietnia na scenie Teatru Wielkiego. Jest bowiem od kilku miesięcy solistą Polskiego Baletu Narodowego. Była to już kolejna rola artysty w Warszawie po partiach solowych w baletach Kurt Weill, Pocałunki, I przejdą deszcze... oraz po głównej roli Księcia w Kopciuszku. Robert wystąpi także 12 i 14 maja jako Benvolio w przedstawieniach Romea i Julii.
Fot. Archiwum
I PRZEJDĄ DESZCZE...
Nowy balet Krzysztofa Pastora
Krzysztof Pastor, dyrektor Polskiego Baletu Narodowego, raz jeszcze sięgnął do muzyki wielkiego polskiego kompozytora Henryka Mikołaja Góreckiego. Po swoich wcześniejszych interpretacjach choreogra- ficznych Trzeciej symfonii (Symfonii pieśni żałosnych) w Warszawie (1994) i Amsterdamie (1996) oraz Koncertu klawesynowego (w balecie Moving Rooms) w Amsterdamie (2008), obecnie wybrał cztery inne utwory kompozytora: Beatus vir, Quasi una fantasia, Kleines Requiem für eine Polka oraz trzecią część Salve, sidus Polonorum. Wszystkie one razem stanowią tkankę muzyczną nowego pełnospektaklowego baletu Krzysztofa Pastora I przejdą deszcze..., gdzie choreograf w poetycki sposób odnosi się do trudnych polskich doświadczeń społecznych i historycznych. Tytuł baletu jest frazą wyjętą z pięknego wiersza Deszcze legendarnego polskiego poety Krzysztofa Kamila Baczyńskiego (1921-1944), który zginął młodo w pierwszych dniach Powstania Warszawskiego. Prapremiera baletu odbyła się w Teatrze Wielkim 27 marca 2011 roku. Wystąpili soliści i zespół Polskiego Baletu Narodowego oraz holenderski gwiazdor Rubi Pronk jako tancerz gościnny. Orkiestrą Opery Narodowej dyryguje Wojciech Michniewski
 Krzysztof Pastor o balecie I przejdą deszcze...
Fot. Ewa Krasucka
ALEKSANDA LIASHENKO NOMINOWANA DO „BALETOWEGO OSCARA"
DYREKTOR KRZYSZTOF PASTOR ZOSTAŁ ZAPROSZONY DO JURY
 Aleksandra Liashenko, pierwsza solistka Polskiego Baletu Narodowego, otrzymała nominację do prestiżowej nagrody tanecznej „Benois de la Danse '2011”. Jest nominowana w kategorii „najlepsza tancerka” za swoją interpretację roli tytułowej w „Kopciuszku” Fredericka Ashtona na scenie Teatru Wielkiego. Do jury tegorocznej nagrody został zaproszony Krzysztof Pastor, dyrektor Polskiego  Baletu Narodowego. Zwycięzcy zostaną ogłoszeni 24 maja 2011 roku podczas gali w moskiewskim Teatrze Bolszoj. Nasza pierwsza solistka została zaproszona by wystąpić w tej gali.
„Benois de la Danse” (uznawany za „Baletowego Oscara") jest najważ- niejszą międzynarodową nagrodą baletową. Została utworzona w Moskwie w 1991 roku przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Taneczne (obecnie Międzynarodową Unię Taneczną). Przyznawana jest od 1992 roku w kilku kategoriach: najwybitniejszego choreografa, tancerza, tancerki, kompozytora i scenografa baletowego poprzedniego roku oraz „za osiągnięcia życia". W 1996 roku nagroda „Benois de la Danse” była włączona do Światowej Dekady Kultury UNESCO. W tym roku nagrody zostaną wręczone po raz dziewiętnasty.
Fot. Ewa Krasucka i Justyna Mielniczuk
RUBI PRONK PONOWNIE W WARSZAWIE
 Holenderski gwiazdor tańca Rubi Pronk ponownie pracuje z Polskim Baletem Narodowym. Jesienią 2009 roku porwał warszawską publiczność swą niepowtarzalną indywidualnością taneczną jako gość specjalny premiery i dalszych przedstawień baletu Kurt Weill Krzysztofa Pastora. Przyjął też wówczas propozycję dalszej współpracy z Polskim Baletem Narodowym jako stały tancerz gościnny w sezonie 2010/11. Występował u nas ponownie w Kurcie Weillu w październiku 2010 roku i został zaproszony przez Krzysztofa  Pastora do udziału w jego nowej kreacji choreograficznej I przejdą deszcze... z muzyką Henryka Mikołaja Góreckiego. W lutym rozpoczął próby w Teatrze Wielkim. Obecnie dzieli swój czas między Warszawę i Nowy Jork, gdzie pracuje równocześnie ze swoją partnerką sceniczną, amerykańską gwiazdą Drew Jacoby nad ich wspólnym programem z udziałem niewielkiej grupy tancerzy. Po krótkim tournée koncertowym po Stanach Zjednoczonych (Charleston, Miami, Burlington, New Bedford), w marcu powróci znowu do Teatru Wielkiego, by uczestniczyć w ostatnich próbach i pierwszych przedstawieniach nowego baletu Krzysztofa Pastora (prapremiera 27 marca 2011). Później zaplanował m.in. występy gościnne w galach baletowych w Wiesbaden, Hongkongu, Seulu, Tel Awiwie, Jerozolimie, Sarasocie i Kansas City.
Na zdjęciach: Rubi Pronk podczas prób z Polskim Baletem Narodowym
Fot. Ewa Krasucka
 POPOŁUDNIE Z OLGĄ SAWICKĄ
Spotkanie ze sławną polską primabaleriną
z okazji Międzynarodowego Dnia Tańca
29 kwietnia obchodzony jest w świecie jako Międzynarodowy Dzień Tańca. Święto sztuki tanecznej zostało ustanowione w 1981 roku przez Międzynarodowy Instytut Teatralny (ITI) przy UNESCO. W tym roku Polski Balet Narodowy gościć będzie tego dnia w Teatrze Wielkim sławną gwiazdę polskiej sceny baletowej OLGĘ SAWICKĄ, niezapomnianą balerinę Opery Warszawskiej, solistkę francuskiej grupy Étoiles de Paris, a wreszcie primabalerinę Opery Poznańskiej. Oklaskiwano ją w Paryżu, Monte Carlo, Moskwie, Wiedniu, Sztokholmie, Oslo i innych miastach Europy. Niedawno artystka przypomniała się swoim wielbicielom książką „Życie z tańcem” współautorstwa red. Stefana Drajewskiego, gdzie w szczerej rozmowie przywołuje i komentuje najważniejsze wydarzenia z kariery artystycznej.
Nasze „Popołudnie z Olgą Sawicką” w Salach Redutowych 29 kwietnia o godz. 17.00 poprzedzi jej wizyta w zespole Polskiego Baletu Narodowego, a zakończy honorowa obecność artystki na wieczornym przedstawieniu „Bajadery” w inscenizacji Natalii Makarowej. Spotkanie ze sławną baleriną traktujemy jako jej symboliczny powrót na scenę warszawską oraz hołd składany artystce po latach przez Polski Balet Narodowy i warszawską publiczność. Spotkanie poprowadzi red. Stefan Drajewski. Będzie też okazja kupienia książki Olgi Sawickiej i Stefana Drajewskiego po cenie promocyjnej. Bezpłatne wejściówki na spotkanie z primabaleriną można odbierać w kasach przedsprzedaży Teatru Wielkiego począwszy od 21 marca. Ilość miejsc ograniczona.
Fot. Adam Barnard
 MARIANELA NÚÑEZ i THIAGO SOARES
Gwiazdy Royal Ballet z Londynu
w rolach Kopciuszka i Księcia
Ona jest Argentynką, on - Brazylijczykiem. Rozpoczynali kariery w swoich krajach, a potem przenieśli się do Anglii. Obecnie są pierwszymi tancerzami Royal Ballet w Londynie. Występują tam w głównych rolach repertuaru baletowego Covent Garden: w słynnych inscenizacjach Ashtona, MacMillana, Cranki, Nuriejewa, Wrighta, Makarowej, Bintley'a, Dowella, a także w baletach współczesnych Balanchine'a, Tudora, Tetley'a, Kyliána, Forsythe'a i innych choreografów. 22 i 23 grudnia 2010 roku z Polskim Baletem Narodowym zatańczyli gościnnie główne partie Kopciuszka i Księcia w wieczornych przedstawieniach Kopciuszka Fredericka Ashtona.
Fot. Ewa Krasucka
Poznaniowi na 100-lecie Teatru Wielkiego
 Teatr Wielki – Opera Narodowa włączył się w uroczystości 100-lecia Teatru Wielkiego w Poznaniu. Decyzją dyrektora Waldemara Dąbrowskiego, w darze jubileuszowym dla bratniej sceny operowo-baletowej zaproponowaliśmy poznańskiej publiczności najnowszą produkcję Polskiego Baletu Narodowego – piękny wieczór choreograficzny zatytułowany Tańczmy Bacha. W spektaklu gościnnym, który odbył się 17 października 2010 roku na scenie Teatru Wielkiego im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu, znalazły się dwie prace wybitnych choreografów zagranicznych: George'a Balanchine'a (Concerto Barocco) i Eda Wubbe (The Green) oraz dwa balety zrealizowane przez warszawskich twórców, którzy rozpoczynali swoje kariery zawodowe jako artyści Teatru Wielkiego w Poznaniu oraz Polskiego Teatru Tańca – Baletu Poznańskiego. To Pocałunki – nowa praca choreograficzna Emila Wesołowskiego oraz znany już za granicą balet In Light and Shadow Krzysztofa Pastora, dyrektora Polskiego Baletu Narodowego.
Na zdjęciu: Dagmara Dryl i Egor Menshikov w balecie Krzysztofa Pastora In Light and Shadow
Fot. Ewa Krasucka
Gwiazdor amerykańskiego baletu współczesnego „najbardziej seksowny holenderski tancerz baletowy wszystkich czasów”
RUBI PRONK
specjalnym tancerzem gościnnym Polskiego Baletu Narodowego w przedstawieniach „Kurta Weilla” Krzysztofa Pastora 30 i 31 października 2010
 Rubinald Rofino Pronk urodził się i wychował w Hadze. Jako 16-latek otrzymał dyplom Królewskiego Konserwatorium Tańca i zaangażował się w Het Nationale Ballet w Amsterdamie. Tam został solistą i tańczył w baletach takich choreografów, jak: George Balanchine, Martha Graham, Frederick Ashton, William Forsythe, Paul Lightfoot, Krzysztof Pastor, Sol Leon i Jacopo Godani. Jest laureatem prestiżowej Nagrody Alexandry Radius dla najlepszego tancerza Holandii, dwukrotnie był też nominowany do VSCD „Silver Swan” za najlepsze wykonania baletowe roku, a magazyn „Elsevier” uznał go za „najbardziej seksownego holenderskiego tancerza baletowego wszystkich czasów”. Przed czterema laty związał się z nowojorskim Complexions Contemporary Ballet pod dyrekcją Dwighta Rhodena i Desmonda Richardsona, gdzie tańczył w choreografiach Dwighta Rhodena i Ulyssesa Dove. Z tym zespołem w maju 2007 roku występował również gościnnie na scenie Teatru Wielkiego. Obecnie jest czołowym tancerzem nowojorskiej grupy Morphoses/The Wheeldon Company i nadal pozostaje gościnnym artystą holenderskiego Het Nationale Ballet.
Rubi Pronk w balecie Krzysztofa Pastora "Kurt Weill".
Fot. Ewa Krasucka
II Dni Sztuki Tańca w Teatrze Wielkim: 7-23 września 2010
Na scenie Teatru Wielkiego gościło wiele znakomitych zespołów baletowych i teatrów tańca. W 2009 roku, wraz z powołaniem do życia Polskiego Baletu Narodowego, postanowiliśmy nadać tym wizytom cykliczny charakter, organizując coroczne Dni Sztuki Tańca. Odbywają się one we wrześniu przed oficjalnym rozpoczęciem sezonu Opery Narodowej. Podczas drugiego święta tańca w Teatrze Wielkim zobaczymy 2 zespoły baletowe, 4 teatry tańca i młodzież baletową – w sumie ponad 20 prac choreograficznych: od dużych przedstawień po niewielkie miniatury taneczne.
Tegoroczny przegląd skupiliśmy wokół kilku ważnych dla nas wątków. Pamiętamy o setnej rocznicy śmierci ojca baletu klasycznego Mariusa Petipy, zapraszając na jego słynnego Don Kichota w nowym opracowaniu choreograficznym Borisa Ejfmana. Nie zapominamy o Roku Chopinowskim, pokazując jak świętował go polski balet, teatr tańca i uczniowie warszawskiej szkoły baletowej. Dotykamy trudnego problemu starości w sztuce tanecznej (Był sobie dziad i baba), dla której uprawiania młodzieńcza energia i sprawność fizyczna to elementy odwieczne i niezbywalne. Zestawiamy najnowsze prace polskiego teatru tańca z poszukiwaniami naszych białoruskich sąsiadów w tym gatunku. Wreszcie zaś, dwoma wieczorami Polskiego Baletu Narodowego z ubiegłego sezonu (Tańczmy Bacha, Alpha i inne) wskazujemy nowe kierunki zainteresowań zespołu baletowego pod dyrekcją Krzysztofa Pastora.
7 IX, godz. 19.30 (Sala Kameralna)
Polski Balet Narodowy
ALPHA I INNE
1. WHEN YOU END AND I BEGIN...
Choreografia ROBERT BONDARA. Muzyka PAWEŁ SZYMAŃSKI
2. W POSZUKIWANIU KOLORÓW
Choreografia JACEK TYSKI. Muzyka GRAŻYNA BACEWICZ
3. ALPHA KRYONIA XE
Choreografia JACEK PRZYBYŁOWICZ. Muzyka ALEKSANDRA GRYKA
8, 9, 10 IX, godz. 19.00
Sanktpetersburski Teatr Baletu, Rosja
DON KICHOT, czyli FANTAZJE SZALEŃCA
Choreografia BORIS EJFMAN. Muzyka LUDWIG MINKUS
11 IX, godz. 19.30 (Sala Kameralna)
Teatr Choreografii Współczesnej D.O.Z.SK.I, Białoruś
WIECZÓR BALETOWY
Choreografia DMITRY ZALESSKY, OLGA SKVORTSOVA. Muzyka COLLAGE
14 IX, godz. 18.00 (Sala Kameralna)
Szkoła Baletowa w Warszawie
TAŃCZĄCY Z CHOPINEM
Choreografia JACEK TYSKI, MAŁGORZATA BOROWIEC, JOSÉ LIMÓN, ZOFIA RUDNICKA. Muzyka FRYDERK CHOPIN
17 IX, godz. 19.30 (Sala Kameralna)
Instytut Teatralny w Warszawie
BYŁ SOBIE DZIAD I BABA
Reżyseria AGNIESZKA BŁOŃSKA. Choreografia ANNA GODOWSKA. Muzyka JULES BUSHELL
18 IX, godz. 12.00 & 19.00
Polski Balet Narodowy
TAŃCZMY BACHA
1. POCAŁUNKI
Choreografia EMIL WESOŁOWSKI. Muzyka JOHANN S. BACH
2. CONCERTO BAROCCO
Choreografia GEORGE BALANCHINE. Muzyka JOHANN S. BACH
3. THE GREEN
Choreografia ED WUBBE. Muzyka JOHANN S. BACH
4. IN LIGHT AND SHADOW
Choreografia KRZYSZTOF PASTOR. Muzyka JOHANN S. BACH
Dyrygent MODESTAS PITRÉNAS, Orkiestra i Chór Opery Narodowej
19 IX, godz. 17.30 (Sala Kameralna)
Polski Teatr Tańca – Balet Poznański
CHOPIN FRESH FRUITS
Choreografia ANDRZEJ ADAMCZAK. Muzyka FRYDERYK CHOPIN
19 IX, godz. 19.30 (Sala Kameralna)
Polski Teatr Tańca – Balet Poznański
WIECZÓR BALETOWY
1. CHOPIN INACZEJ
Choreografia KRYSTYNA MAZURÓWNA. Muzyka FRYDERYK CHOPIN, KASPER T. TOEPLITZ
2. TYSIĄC KOLORÓW
Choreografia TAKAKO MATSUDA. Muzyka FRYDERYK CHOPIN
22 IX, godz. 20.00 & 23 IX godz. 19.00
Polski Balet Narodowy
CHOPIN, ARTYSTA ROMANTYCZNY
Choreografia PATRICE BART. Muzyka HECTOR BERLIOZ, FRYDERYK CHOPIN, MANUEL DE FALLA, SIERGIEJ LAPUNOW, FERENC LISZT, FRANZ SCHUBERT, ROBERT SCHUMANN
Dyrygent TADEUSZ KOZŁOWSKI, Orkiestra i Chór Opery Narodowej.
 Polski Balet Narodowy wystąpił gościnnie
w Szanghaju i Bergen
Po przedstawieniach gościnnych na scenie Teatru Maryjskiego w Sankt Petersburgu (3 i 4 lipca 2010), w ramach XVIII Festiwalu Muzycznego „Gwiazdy Białych Nocy”, Polski Balet Narodowy wystąpił we wrześniu w Szanghaju i Bergen.
W dniach 11 i 12 września zespół pokazał dwukrotnie balet Chopin, artysta romantyczny w choreografii Patrice'a Barta na scenie Shanghai Oriental Art Center z towarzyszeniem tamtejszej orkiestry symfonicznej pod dyrekcją Tadeusz Kozłowskiego oraz z gościnnym udziałem naszego wybitnego pianisty Krzysztofa Jabłońskiego. Występy zespołu w Chinach zostały zorganizowane przez Instytut Adama Mickiewicza w ramach międzynarodowych obchodów Roku Chopinowskiego oraz Światowej Wystawy Expo 2010 w Szanghaju.
Krótko potem, 26, 27 i 28 września, zespół zaprezentował trzykrotnie na scenie Den Nye Opera w Bergen kameralny wieczór baletowy Alpha i inne z pracami choreograficznymi Roberta Bonrady (When You End and I Begin...), Jacka Tyskiego (W poszukiwaniu kolorów) i Jacka Przybyłowicza (Alpha Kryonie Xe) do muzyki Pawła Szymańskiego, Grażyny Bacewicz i Aleksandry Gryki. Te występy były z kolei wynikiem polsko-norweskiego projektu artystycznego, który na scenie Teatru Wielkiego zaowocował wcześniej premierą operowo-baletową: Ofelie: Śmierć przez wodny śpiew Henrika Hellsteniusa, Sonety Szekspira Pawła Mykietyna i Alpha Kryonia Xe Aleksandry Gryki.
Awanse w sezonie 2010/2011
Baletmistrzyni
ANITA KUSKOWSKA
Pierwsi soliści
MAGDALENA CIECHOWICZ
ALEKSANDRA LIASHENKO
VLADIMIR YAROSHENKO
Solistka
EWA NOWAK
Koryfeje
ANNA LORENC
EMILIA STACHURSKA
KURUSZ WOJEŃSKI
JAROSŁAW ZANIEWICZ
BARTOSZ ZYŚK
Tancerze gościnni w sezonie 2010/2011
MARIANELA NÚÑEZ (Royal Ballet)
RUBI PRONK (Het Nationale Ballet)
THIAGO SOARES (Royal Ballet)
Baletmistrzowie i pedagodzy gościnni w sezonie 2010/2011
MIA ALON (Emanuel Gat Dance)
ROY ASSAF (Emanuel Gat Dance)
WENDY ELLIS SOMES (Royal Ballet)
STEVEN ETIENNE (Het Nationale Ballet)
TONY FABRE (Béjart Ballet Lausanne)
NATALIA HOFFMANN (Het Nationale Ballet)
KYRA KHARKEVITCH (Béjart Ballet Lausanne)
DOMENICO LEVRÉ (Béjart Ballet Lausanne)
MICHAEL LÖHR (Emanuel Gat Dance)
PIOTR NARDELLI (Ballet du XXe Sie`cle)
OLIVIER PATEY (Ballet de l'Opera de Paris)
MALIN THOORS (Ballet de l'Opéra de Paris)
ANDRZEJ ZIEMSKI (Ballet du XXe Sie`cle)
|
