Występ gościnny
Otwarcie Sezonu Kultury Nadrenii Północnej-Westfalii
w Polsce 2011/2012
CAFE MULLER: Sztuka Piny Bausch
Premiera: Opernhaus Wuppertal, 20 maja 1987
Reżyseria i choreografia: Pina Bausch
Muzyka: Henry Purcell
Scenografia i kostiumy: Rolf Borzik
Tancerze:
Helena Pikon, Dominique Mercy, Nazareth Panadero, Jean-Laurent Sasportes, Michael Strecker, Aida Vainieri
Czas trwania: 45 min.
KAWIARNIANE STOLIKI, TĘSKNOTA I SEN
Café Müller to wręcz minimalistyczny spektakl na sześciu tancerzy/aktorów. Na scenie widzimy nagie, szare pomieszczenie, zastawione kawiarnianymi stolikami i tuzinami krzeseł. Aktorzy i tancerze usiłują nawzajem się odnaleźć. Z uwagi na ilość sprzętów ich ruchy są spowolnione i w znacznej mierze ograniczone. Działają jak lunatycy, z zamkniętymi oczami, jakby w transie, na oślep wokół siebie błądzący obcy. Jeden tylko mężczyzna z otwartymi oczami, gwałtownie miotając meblami usiłuje pomóc innym dotrzeć do siebie, torując im drogę przez las krzeseł. Przy akompaniamencie melancholijnej muzyki Henry’ego Purcella, w sugestywnej atmosferze snu, Café Müller opowiada o samotności i tęsknocie.
DAS FRÜHLINGSOPFER
Ofiara wiosny
Premiera: Opernhaus Wuppertal, 3 grudnia 1975
Reżyseria i choreografia: Pina Bausch
Muzyka: Igor Strawiński
Scenografia i kostiumy: Rolf Borzik
Czas trwania: 35 min.
PORNOGRAFIA BÓLU
Das Frühlingsopfer to jeden z wcześniejszych spektakli Piny Bausch. Najczęściej grany i najlepiej przyjmowany przez publiczność sprawił, że zainteresowanie jej pracą wyszło poza wąskie grono specjalistów. Gruba warstwa brunatnego torfu pokrywa scenę, z założenia przekreślając lekkość czy zwiewność ruchu. Każdy manewr tancerzy pozostawia ślady w ziemi. Scena powoli przeistacza się w archaiczną arenę – pole walki płci. W końcu w rytualnej ofierze złożona zostaje młoda kobieta. Rytmiczna muzyka Igora Stawińskiego potęguje pełen przemocy grupowy dynamizm, który stopniowo wygasza wszelkie indywidualne odruchy. W 1984 roku na festiwalu Olympic Arts w Los Angeles jeden z krytyków nazwał teatr Piny Bausch „pornography of pain” („pornografia bólu”).
Tancerze:
Pablo Aran Gimeno, Andrey Berezin, Damiano Ottavio Bigi, Wladislav Bondarenko, Luiza Braz Batista, Lea Burkart, Cagdas Ermis, Chang-Wen Hsu, Meritxell Checa Esteban, Ching-Yu Chi, Aleš Čuček, Ji-Hye Chung, Clémentine Deluy, Darwin Diaz, Silvia Farias Heredia, Mareike Franz, Rudolf Giglberger, Chrystel Guillebeaud, Ditta Miranda Jasjfi, Daphnis Kokkinos, Kyungwoo Kwon, Raymond Liew Jin Pin, Thusnelda Mercy, Blanca Noguerol Ramirez, Jorge Puerta Armenta, Franko Schmidt, Azusa Seyama, Julian Stierle, Michael Strecker, Fernando Suels Mendoza, Tsai Wei Tien, Anna Wehsarg, Tsai-Chin Yu, Andy Zondag, Sergey Zhukov
O TEATRZE:
Pina Bausch i scena taneczna teatru w Wuppertalu (kierownictwo tej sceny zostało powierzone Pinie w sezonie 1973/1974) wzbudzały początkowo silne kontrowersje. Forma, którą Pina proponowała – połączenie tańca z teatrem – była nowatorska i naruszała utarte nawyki. W jej spektaklach artyści nie ograniczali się tylko do tańca – mówili, śpiewali, śmiali się, płakali. W Wuppertalu narodziła się rewolucja, która poddała sztukę tańca procesowi emancypacji i redefinicji. Pina Bausch zdobyła światowy sukces, czyniąc centralnym tematem swej pracy uniwersalną potrzebę miłości, bliskości i bezpieczeństwa. Jej teatr to theatrum mundi, który ani nie poucza, ani nie jest od widza mądrzejszy, lecz daje mu okazję do doświadczeń – uszczęśliwiających lub zasmucających, łagodnych lub prowokacyjnych, często zabawnych i przewrotnych. Na przestrzeni 36 lat pracy w Wuppertalu, Pina Bausch nadała swemu dziełu niepowtarzalny kształt, pozostawiając dorobek ukazujący rzeczywistość bez zniekształceń i upiększeń, a zarazem przybliżając widzowi jego własne pragnienia i marzenia.
Dyrektor generalny: Dirk Hesse
Dyrektorzy artystyczni: Dominique Mercy, Robert Sturm
Partnerzy:
Tanztheater Wuppertal Pina Bausch
Goethe-Institut
Teatr Wielki - Opera Narodowa
Urząd m.st. Warszawy
Współpraca: Goethe-Institut w Warszawie, główny partner
Sezonu Kultury Nadrenii-Północnej Westfalii w Polsce 2011/2012
Strona Tanztheater Wuppertal
III Dni Sztuki Tańca
Atrakcyjnie zapowiada się kolejny festiwal baletowy w Teatrze Wielkim, organizowany od trzech lat każdej jesieni. Weźmie w nim udział sześć zespołów z Francji, Holandii, Niemiec, Polski i Japonii z bardzo różnorodnym repertuarem. W programie III Dni Sztuki Tańca znajdą się jednak przede wszystkim współczesne prace choreograficzne uznanych twórców, jak: Pina Bausch, Jiří Kylián i Krzysztof Pastor. Poznamy zespół francuskiego choreografa Kadera Attou oraz nową pracę Roberta Bondary, młodego choreografa z Polskiego Baletu Narodowego. Złożymy też pokłon polskim i japońskim tradycjom tanecznym podczas występów zespołów „Mazowsze” i „Reika”.
Wydarzeniem szczególnym będzie oczywiście wizyta Wuppertal Tanztheater z utworami zmarłej niedawno twórczyni teatru tańca Piny Bausch. Zobaczymy dwa różne przedstawienia słynnej niemieckiej choreografki: dwuczęściowy wieczór z Café Müller i Das Frühlingsopfer oraz jedną z ostatnich jej prac Vollmond. Pod firmą festiwalu Holland Dance w Hadze, we współpracy z Nederlands Dans Theater powstał z kolei bardzo oryginalny spektakl teatralny Jiříego Kyliána Last Touch First, zrealizowany wspólnie z Michaelem Schumacherem i Sabine Kupferberg. Wymaga on specjalnych warunków prezentacji, dlatego będzie pokazany na Scenie Kameralnej dla bardzo ograniczonej widowni. Francuska La Compagnie Accrorap pod dyrekcją Kadera Attou przywiezie do Warszawy swoją interpretację taneczną Symfonii pieśni żałosnych Henryka Mikołaja Góreckiego.
Inicjatorem i gospodarzem przeglądu jest jak zwykle Polski Balet Narodowy, który przypomni najnowsze dzieło Krzysztofa Pastora – poetycki balet I przejdą deszcze..., inspirowany muzyką Henryka Mikołaja Góreckiego i poezją Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. Nasz zespół wystąpi również z premierą Persony, autorskiej pracy Roberta Bondary z muzyką Arvo Pärta, Pawła Szymańskiego i Aldony Nawrockiej.
***
Nadrenia Północna-Westfalia to nie tylko największy pod względem zaludnienia niemiecki land. To także unikalny, obfity i różnorodny krajobraz kulturowy i artystyczny.
Sezon Kultury Nadrenii Północnej-Westfalii w Polsce 2011/2012, zainicjowany przez rząd landu, rozpoczyna międzynarodową wymianę między jednymi z najważniejszych obecnie kreatywnych regionów Europy. To dzięki sztuce i kulturze możemy spotkać się na wspólnej płaszczyźnie, poznać się nawzajem, dyskutować o różnicach i zobaczyć to, co nas łączy. Tak rozwija się Europa
Od końca lipca 2011 do stycznia 2012 w Warszawie, Wrocławiu, Katowicach, Poznaniu, Krakowie i wielu innych miastach Polski zostanie zaprezentowany pod hasłem Tam'Tam bogaty, multidyscyplinarny program. Pozwoli on spojrzeć na Nadrenię i Zagłębie Ruhry jako na tętniącą energią współczesną scenę kulturalną.
Około dwadzieścia projektów z wielu dziedzin - sztuki wizualne, muzyka, taniec, teatr, literatura i film - opracowanych zostało w ścisłej współpracy między renomowanymi instytucjami, festiwalami, ale też i wieloma indywidualnymi artystami i przedstawicielami scen niezależnych z obu krajów. Program nie tylko pogłębia istniejące już, a budowane na wieloletnim doświadczeniu kontakty, ale przede wszystkim daje impuls do otwierania nowych międzynarodowych przedsięwzięć.
Ciąg dalszy nastąpi: wiosna 2012 roku będzie w miastach Nadrenii Północnej-Westfalii należała do polskiej sztuki i kultury.
Fot. 1-2 Café Müller, 3-5 Das Frühlingsopfer, Maarten vanden Abeele ©
Sponsor spektaklu:
Projekt jest realizowany w ramach Sezonu Kultury
Nadrenii Północnej-Westfalii w Polsce 2011/2012
Partner:
Projekt współfinansuje:
;){kind=small}
;){kind=small}
;){kind=small}
;){kind=small}
;){kind=small}
Wróć na górę strony
Drukuj