pt.
19:00
15 marca 2013
| wybierz inną datę »
Sala Moniuszki
SEN NOCY LETNIEJ
Felix Mendelssohn, György Ligeti / John Neumeier

Balet Johna Neumeiera w dwóch aktach według Williama Szekspira
Prapremiera: Hamburg Ballett: 10/07/1977
Premiera polska: 15/03/2013

Choreografia i koncepcja świateł: John Neumeier
Muzyka:  Felix Mendelssohn-Bartholdy, György Ligeti
oraz tradycyjna muzyka katarynkowa
Dyrygent: Łukasz Borowicz
Scenografia i kostiumy: Jürgen Rose
Realizacja baletu: Victor Hughes, Janusz Mazoń, Niurka Moredo
Realizacja świateł: Ralf Merkel

Polski Balet Narodowy
Orkiestra Teatru Wielkiego - Opery Narodowej
Uczennice Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Romana Turczynowicza i statyści

Projekt plakatu: Adam Żebrowski, zdjęcie: Silvano Ballone
Fot. & trailer: Ewa Krasucka

czas trwania spektaklu: 2 godz. 30 min., w tym jedna przerwa

 Afisz

obsada:

Hipolita / Tytania - Yuka Ebihara
Tezeusz / Oberon - Vladimir Yaroshenko
Filostrat / Puk - Patryk Walczak
Hermia - Marta Fiedler
Helena - Aleksandra Liashenko
Lizander - Jarosław Zaniewicz
Demetriusz - Maksim Woitiul
Spodek / Pyram - Kurusz Wojeński
Fujara / Tysbe - Paweł Koncewoj

Jedna z najpiękniejszych komedii lirycznych we współczesnym repertuarze baletowym. Skomplikowane przygody bohaterów Szekspira na jawie i we śnie zostały po mistrzowsku opowiedziane językiem tańca. Balet idealnie oddaje ducha sztuki, urzeka pietyzmem narracji, inwencją twórczą choreografa i... wybitnymi kreacjami solistów Polskiego Baletu Narodowego. Trzy światy, w jakich poruszają się figury szekspirowskie, znalazły tu swoje odzwierciedlenie zarówno na scenie, jak i w muzyce. Namiętności mieszają się z zabawą, perypetie miłosne z przaśnym żartem teatru ulicznego, a wszystko zostało przedstawione z empatią, wdziękiem i humorem. Ta poetycka opowieść o zamieszaniu miłosnym w realnym życiu i w fantastycznym świecie elfów jest bodaj najpiękniejszą inscenizacją wielkiego amerykańskiego choreografa Johna Neumeiera. Magiczne przedstawienie.

Partnerzy Teatru Wielkiego - Opery Narodowej:

                                                                                                      

 

Partner technologiczny Teatru Wielkiego - Opery Narodowej:



Partner Polskiego Baletu Narodowego:

 


Patroni medialni Teatru Wielkiego - Opery Narodowej:

 

 

SEN NOCY LETNIEJ
Balet Johna Neumeiera

TREŚĆ

Prolog

WIECZÓR PRZED WESELEM

KOMNATA HIPOLITY


W przeddzień ślubu Hipolity z Tezeuszem, księciem Aten, odbywają się ostatnie przygotowania. Przyjaciółki Hipolity, Helena i Hermia, pomagają jej w wykańczaniu ślubnej sukni. Nad wszystkim czuwa Filostrat, mistrz ceremonii na dworze Tezeusza.

Skarbnik wręcza Hipolicie klejnoty ślubne. Towarzyszy mu oficer Demetriusz, dawny narzeczony Heleny, który teraz daremnie zabiega o względy Hermii. Demetriusza wciąż jednak kocha Helena. Ogrodnik Lizander przynosi weselne kwiaty Hipolity. Jest on zakochany z wzajemnością w Hermii. Daje jej potajemnie list z prośbą o spotkanie w lesie pod drzewem oliwnym. Ten list odnajduje jednak Helena, pokazuje go Demetriuszowi.

Grupa rzemieślników pod wodzą tkacza Spodka przedstawia Hipolicie tekst swojej sztuki „Pyram i Tyzbe”, którą chcieliby wykonać w czasie uroczystości ślubnych.

Tezeusz odwiedza Hipolitę. Wprawdzie wręcza jej różę, ale Hipolita jest świadoma jego flirtów z damami dworu. Kiedy zostaje sama, znajduje przypadkiem list miłosny Lizandra do Hermii. Zamyślona zasypia z różą od Tezeusza w ręce. Śni...


Akt I

SEN  

NOC W LESIE. KRAINA ELFÓW

Tytania, królowa wieszczek, sprzecza się z Oberonem, królem elfów. Zirytowany Oberon daje Pukowi kwiat o czarodziejskiej mocy. Kiedy się nim potrząśnie nad oczami śpiącego, ten po zbudzeniu zakocha się w pierwszej napotkanej osobie. Z polecenia Oberona Puk ma spłatać takiego figla Tytanii.

Lizander i Hermia spotykają się w lesie. Tymczasem Demetriusz szuka Hermii, śledzi go Helena. Obserwuje ich wszystkich Oberon i współczuje Helenie. Dlatego nakazuje Pukowi użyć mocy czarodziejskiego kwiatu wobec Demetriusza, by ten ponowne pokochał Helenę.

Lizander i Hermia zagubili się w lesie i układają się do snu. Przez omyłkę Puk potrząsa kwiatem miłości nad Lizandrem, którego budzi przypadkowo Helena. Lizander natychmiast zakochuje się namiętnie w Helenie, a ona ucieka zmieszana jego zalotami. Tymczasem budzi się Hermia i szuka Lizandra.

Spodek i jego towarzysze poszukują w lesie miejsca, aby próbować swoją sztukę. Rozdzielają role i Spodek rozpoczyna próbę. Ogląda ich Puk i przyprawia Spodkowi głowę osła. Inni rzemieślnicy są przerażeni jego widokiem i uciekają.

Tytania i jej orszak zasypiają, a Puk wykorzystuje teraz miłosny kwiat wobec Tytanii. Zbudzoną przypadkiem przez Spodka z oślą głową, ogarnia natychmiast niepohamowana żądza.

Widząc Demetriusza, który nadal kocha Hermię, Oberon uświadamia sobie błąd Puka. Poleca więc Pukowi, by użył mocy kwiatu wobec śpiącego Demetriusza. Helena, ścigana przez Lizandra, potyka się i budzi Demetriusza, który także się w niej zakochuje.

Trwa całkowite zamieszanie, dlatego Oberon rozkazuje Pukowi przywrócić wszystko do porządku. Puk układa teraz śpiących kochanków obok siebie i potrząsa nad nimi kwiatem miłości.


Akt II

PRZEBUDZENIE I WESELE

ŚWIT W LESIE


Kochankowie budzą się wreszcie w zgodzie: Hermia z Lizandrem, a Helena z Demetriuszem. Rzemieślnicy spotykają Spodka.

KOMNATA HIPOLITY

Hipolita śni w swoim łożu, a Tezeusz obserwuje ją przez chwilę i budzi czule. Rodzi się między nimi uczucie. Wchodzą obie zakochane pary i proszą o pozwolenie na ślub. Tezeusz udziela im swojego błogosławieństwa.

SALA BALOWA W PAŁACU KSIĄŻĘCYM TEZEUSZA


Rozpoczyna się ceremonia weselna. Rzemieślnicy prezentują swoją sztukę „Pyram i Tysbe”. Po wyjściu gości weselnych Tytania i Oberon pozostają połączeni miłością.