śr.
19:00
24 marca 2010
| wybierz inną datę »
ELEKTRA
Richard Strauss

Tragedia w jednym akcie
Libretto: Hugo von Hofmannsthal wg Sofoklesa
Prapremiera: Semperoper, Drezno, 25 stycznia 1909
Prapremiera polska: Teatr Wielki, Warszawa, 5 stycznia 1971
Prapremiera wersji Willy Deckera: Opera Holenderska, Amsterdam,
3 września 1996
Premiera obecnej produkcji: 24 marca 2010 
Przedstawienie w oryginalnej wersji językowej z polskimi napisami

 

Czas trwania: 1 godz. 40 min.

 

Dyrygent: Tadeusz Kozłowski
Reżyseria: Willy Decker
Asystent reżysera: Wim Trompert 
Scenografia i kostiumy: Wolfgang Gussmann
Reżyseria świateł: Hans Toelstede
Przygotowanie chóru: Bogdan Gola
Przygotowanie muzyczne i językowe solistów: Marcin Kozieł


Chór i Orkiestra Opery Narodowej 


Oryginalna produkcja De Nederlandse Opera, Amsterdam 

obsada:

Klitemnestra - Ewa Podleś
Elektra - Jeanne-Michèle Charbonnet
Chryzotemis - Danielle Halbwachs 
Egist - Kurt Azesberger
Orestes - Mark Schnaible
Piastun Orestesa - Remigiusz Łukomski
Powiernica  - Magdalena Idzik
Niosąca tren  - Justyna Samborska
Młody sługa - Karol Kozłowski
Stary sługa - Mieczysław Milun
Nadzorczyni  - Monika Mych
Służebna I   - Agnieszka Rehlis
Służebna II     - Katarzyna Suska
Służebna II I - Anna Lubańska
Służebna IV   - Anna Karasińska
Służebna V   - Katarzyna Trylnik 

Decker – gwiazda współczesnej reżyserii operowej. Jego Elektra rozgrywa się w mrocznej, monumentalnej scenografii, której ogrom dominuje nad drobnymi postaciami bohaterów. Prostota i czystość tej wizji pozwala w pełni wybrzmieć poruszającej muzyce Richarda Straussa. Elektra jest opowieścią o rodzinie rozdartej intrygami i przemocą, której członkowie skupiają się wokół charyzmatycznej tytułowej bohaterki. Mit, który na początku dwudziestego wieku stał się podstawą dla jednego z zasadniczych konceptów psychoanalizy, tym razem jest kanwą dla pełnej pasji opowieści operowej, w której skala uczuć oscyluje między miłością a nienawiścią. Willy Decker to obecnie jeden z najważniejszych reżyserów operowych. Pracował w teatrach w Paryżu, Wiedniu, Londynie, Brukseli, Amsterdamie, Madrycie, Genewie. Jego Traviata, zrealizowana w Salzburgu w 2005 roku, z Anną Netrebko i Rolando Villazónem, okazała się być oszałamiającym sukcesem. W roli Klitemnestry wystąpi legendarna polska śpiewaczka Ewa Podleś. Obok niej Jeanne-Michele Charbonnet jako Elektra i Danielle Halbwachs   jako Chryzotemis.


Pełny tekst libretta w polskim tłumaczeniu dostępny w programie do spektaklu.


Projekt plakatu: Adam Żebrowski
Fot. Krzysztof Bieliński

 
Patroni medialni Teatru Wielkiego - Opery Narodowej:

  
                                             

 

 

Patroni medialni spektaklu:

   
                                    

 

 

Partner premiery:

 

STRESZCZENIE

   Elektra była córką króla Myken Agamemnona i jego żony Klitemnestry. Wywodziła się z obciążonego klątwą rodu Atrydów. Jej ojciec, Agamemnon, zginął zamordowany przez niewierną żonę i jej kochanka Egistosa tuż po powrocie z wojny trojańskiej. Rządy w Mykenach sprawowała odtąd Klitemnestra z Egistosem; od tej pory córki, które urodziła Agamemnonowi – Elektra i Chryzotemis – żyły razem z kobietami służebnymi. Syn Agamemnona i Klitemnestry uniknął śmierci dzięki pomocy wiernego sługi, który uciekł z dzieckiem na dwór króla Strofiosa w Fokidzie. Klitemnestra zachowała życie i władzę, ale dręczą ją wyrzuty sumienia i poczucie zagrożenia. Jej młodsza córka, Chryzotemis, marzy o spokojnym i szczęśliwym życiu, w którym zakłada rodzinę z dala od mykeńskiego zamku i jego klątwy. Elektra jest przeciwieństwem siostry – żyje w nędzy, myśląc tylko o zemście. Topór, którym zamordowano jej ojca, zakopała i czeka na powrót Orestesa z wygnania i wypełnienie jej marzeń. Myśl o kolejnej zbrodni zadręcza ją, a zarazem pozwala jej znosić kolejne upokorzenia. Matką i jej kochankiem pogardza. Sama Klitemnestra szuka u niej porady, kiedy przerażona nawiedzającymi ją we śnie koszmarami, z lękiem myśli o ich ukrytym znaczeniu. Elektra, która składając ofiary często rozmawia z bogami, nie ukrywa przed matką okrutnej prawdy: jedyną ofiarą, która może uciszyć sumienie, będzie ofiara złożona z samej Klitemnestry przez Orestesa. Przepowiednia jest przerażająca, lecz królową szybko uspokaja jej Powiernica. Wiadomość wkrótce dociera też do Elektry: dwaj przyjezdni do miasta mężczyźni ogłosili właśnie śmierć Orestesa na wygnaniu. Zrozpaczona Elektra bezskutecznie namawia Chryzotemis, by razem dopełniły zemsty. Słysząc jej odmowę, Elektra wykopuje z ziemi stary topór Atrydów, by samej pomścić ojca. Nagle pojawia się przed nią młodszy z dwóch podróżnych, w którym po chwili rozpoznaje Orestesa. Brat wyjaśnia jej, że umyślnie rozpuścił wieść o swojej śmierci, by nie budząc podejrzeń przybyć do Myken. Po krótkiej chwili radosnego powitania Orestes chwyta topór i biegnie do pałacu, skąd rozlega się przerażający krzyk Klitemnestry. Słysząc go Egistos, którego przyciągnęła chęć zdobycia szczegółowych informacji o śmierci Orestesa, śpieszy jej na pomoc. Niebawem także jego krzyk dobiega z wnętrza pałacu. Elektra osiągnęła swój cel, ale nie podziela radości z siostrą i służącymi. Tańczy, ogarnięta ekstatycznym szałem, by w kulminacyjnym momencie upaść bez życia na ziemię.   

(oprac. red. na podst. Przewodnika operowego Jana Kańskiego)