STRESZCZENIE

Prolog

W Wenecji grono młodzieńców wywodzących się z inteligencji szykuje się do podróży. Mają wyruszyć z misją dyplomatyczną do Ferrary, na dwór księcia Alfonsa d’Este, czwartego już małżonka niesławnej Lukrecji Borgii. Maffio Orsini mówi o swojej nienawiści do rodu Borgiów. Opowiada też o przyjaźni łączącej go z młodym Gennarem, który uratował mu życie w bitwie pod Rimini. Młodzi ludzie przysięgli sobie dozgonną przyjaźń. Orsini wspomina, że wtedy stanęła przed nimi tajemnicza postać mężczyzny, który przestrzegł ich przed rodem Borgiów. Gennaro podczas opowiadania Orsiniego odchodzi nad brzeg kanału i zmęczony zasypia. Zbliża się do niego zamaskowana kobieta. To Lukrecja Borgia. Przyjechała potajemnie z Ferrary specjalnie po to, aby choć z daleka ujrzeć Gennara. Obudzony Gennaro spostrzega piękną nieznajomą i komplementuje jej urodę. Wyznaje Lukrecji, że ponad wszystko kocha swą matkę, której nigdy nie widział, oddany na wychowanie ubogiemu rybakowi. Gennaro nie wie, że jego matką jest właśnie Lukrecja, która ukrywa istnienie syna przed swoim obecnym małżonkiem. Nadchodzą towarzysze Gennara i rozpoznają w tajemniczej nieznajomej Borgię – morderczynię i trucicielkę. Gennaro wiedząc już, z kim rozmawiał, odwraca się od Lukrecji. Upokorzona kobieta obiecuje młodzieńcom zemstę.

Akt I

Odsłona 1
Lukrecja nie przypuszcza, że zemsta, jakiej chce dokonać na młodzieńcach, dosięgnie również jej syna. Nie wie, że jej zazdrosny mąż wyśledził jej potajemną eskapadę do Wenecji i przekonany, że Gennaro jest kochankiem Lukrecji, chce na nim pomścić zdradę. Los szybko daje mu okazję do zrealizowania planu. Gennaro wraz z towarzyszami przybył właśnie do Ferrary, gdzie śledzi ich szpieg księcia - Rustighello. Choć nad Gennarem stara się czuwać sługa Lukrecji - Astolfo, Rustighello aresztuje młodzieńca za obrazę rodu Borgiów. Młodzieniec z napisu widniejącego na bramie pałacu Borgiów zerwał literę „B”, pozostawiając niedwuznacznie brzmiące słowo „orgia”.

Odsłona 2
Lukrecja urażona postępkiem nieznanego sprawcy prosi męża o surowe ukaranie winowajcy. Okazuje się, że winnym jest Gennaro. Przerażona Lukrecja błaga teraz księcia o litość, lecz on odmawia. Przekonany, że ma w ręku kochanka żony, rozkazuje Lukrecji wybrać dla skazańca rodzaj śmierci. Księżna wybiera truciznę. Alfonso pozornie ułaskawia Gennara i pozwala mu odejść, częstując wcześniej zatrutym winem. Gdy zostają sam na sam, Lukrecji udaje się przekonać Gennara, by zażył odtrutkę, i w ten sposób ratuje mu życie. Prosi młodzieńca, aby jak najszybciej opuścił miasto.

Akt II

Odsłona 1
Gennaro postanawia wyjechać z Ferrary, ale chciałby zabrać ze sobą przyjaciela Orsiniego. Ten odmawia, bo tego wieczora jest zaproszony na ucztę do pałacu Negroni. Młodzi ludzie nie chcą się rozdzielać, więc Gennaro zgadza się pozostać w mieście na jeszcze jeden wieczór. Rustighello nadal śledzący Gennara, widząc to, wycofuje się wraz ze swymi zbirami; wie, że tragiczny los młodzieńca dopełni się teraz i bez jego udziału. W pałacu Negroni pułapkę na młodzieńców z Wenecji zastawiła Lukrecja Borgia.

Odsłona 2
Ucztującym Lukrecja posłała - anonimowo, oczywiście - butelkę specjalnego „syrakuzańskiego wina”. Jest to osławione „wino Borgiów” - wino śmierci. Nieświadomi niczego młodzi ludzie bawią się w najlepsze. Na dźwięk dzwonu w drzwiach staje Lukrecja chcąca nacieszyć się zemstą. Wśród ucztujących widzi Gennara, który także wypił zatrute wino. Księżna chce mu ponownie podać odtrutkę, wyznaje, że jest jego matką, ale młodzieniec postanawia umrzeć razem z przyjaciółmi.