Milan Kundera nazwał Xenakisa prorokiem niewrażliwości. Sam kompozytor określał swoją twórczość mianem muzyki matematycznej. Tworząc opierał się na strukturach pozamuzycznych, między innymi na teorii prawdopodobieństwa, prawach kinetyki, teorii gier, ruchach Browna. Muzyka Xenakisa określana jest jako mocno abstrakcyjna, surowa i asemantyczna. Libretto Orestei stworzył Xenakis na kanwie oryginalnego tekstu Ajschylosa, odwołując się w ten sposób do swoich greckich korzeni i wspomnień z młodości. Dzieło łączy w sobie brzmienie współczesnej muzyki klasycznej, antyczną grecką tragedię, japoński teatr Nō ze śpiewem prawosławnej cerkwi. Reżyserska wizja Michała Zadary przenosi akcję z czasów tworzenia demokracji ateńskiej  w czasy PRL-u, ale istota pozostaje niezmienna. Oresteia ma opowiedzieć o  źródle naszej tożsamości politycznej, o państwie, które wyłoniło się z wielkiej wojny.

"Michał Zadara, cudowne dziecko polskiego teatru, po raz pierwszy wkroczył do świata opery i zrobił to, na co innym reżyserom nowej generacji nie wystarczyło odwagi. Nie zmienił realiów libretta, zachowując przynajmniej pozory zgodności scenicznego obrazu z oryginałem, ale wymyślił zupełnie nową opowieść".

 Jacek Marczyński „Rzeczpospolita”

"Rozbudowane pomysły Zadary często idą własnym torem, ale kiedy zwłaszcza w drugiej części spektaklu, zaczyna z nimi współgrać klimat muzyki, rodzi się teatr najwyższej klasy. Jest to zasługą francuskiego dyrygenta Francka Ollu, rewelacyjnego chóru Opery Narodowej i zespołu Alla Pollaca oraz samego Michała Zadary. Czekam na jego kolejny spektakl operowy".
                                                                       
Jacek Marczyński „Rzeczpospolita” 

Pełny tekst libretta w polskim tłumaczeniu dostępny w programie do spektaklu. 

Projekt plakatu: Adam Żebrowski
Fot. Krzysztof Bieliński

TERYTORIA. Cykl na Scenie Kameralnej. Prezentacja niemal nieobecnych w polskich teatrach XX- i XXI-wiecznych dzieł operowych i baletowych - nowoczesnych, wyrafinowanych, teraźniejszych, sięgających po skrajne, nieraz graniczne stany emocjonalne. Ich inspiracją były zwykle wielkie dzieła literackie. Ich muzyka nie pozwala o sobie zapomnieć.

TERYTORIA to próba poszukiwania nowych jakości estetycznych i form wyrazu, wytyczenia nowatorskich nurtów, wyzwolenia nieznanych skojarzeń i wizji. Do współpracy Teatr Wielki - Opera Narodowa zaprasza najciekawszych obecnie twórców w dziedzinie muzyki, teatru i plastyki.

Patroni medialni Teatru Wielkiego - Opery Narodowej:

 Patroni medialni spektaklu:

 
Partner spektaklu: