STRESZCZENIE

Akt I

Wczesne lata sześćdziesiąte, liniowiec. Akcję śledzi chór, który czasem bierze udział w scenie w charakterze więźniów,
pasażerów lub oficerów, a czasem jest tylko obserwatorem z innego czasu, tak jak my.
Scena 1
Niemiecki dyplomata Walter i jego żona Lisa podróżują do Brazylii, gdzie on ma objąć placówkę dyplomatyczną. Nagle
Lisa zauważa pasażerkę, przypominającą jej osobę, która jak sądziła już nie żyje. Pod wpływem szoku po owym
spotkaniu, kobieta wyznaje mężowi, że była strażniczką SS w Auschwitz. Ujawnienie tej prawdy prowadzi do kryzysu
między małżonkami.
Scena 2
Scena w obozie – dowiadujemy się, że Pasażerka to Marta, polska więźniarka, którą Lisa Franz będąc strażniczką,
upatrzyła sobie jako tę, która pomoże jej utrzymać w ryzach pozostałe więźniarki.
Scena 3
W żeńskim baraku poznajemy kobiety ze wszystkich zakątków Europy zgromadzone razem w tym kosmopolitycznym
piekle. Podejrzana o udział w partyzantce Rosjanka Katia wraca z brutalnego przesłuchania, a Kapo znajduje
napisany po polsku gryps, który może ją pogrążyć. Lisa rozkazuje Marcie przetłumaczyć treść listu, a ta zachowując
spokój odczytuje go jako list miłosny pisany do jej narzeczonego Tadeusza, który – jak podejrzewa – też jest więźniem
w obozie. Tymczasem na statku Lisa i Walter próbują przezwyciężyć kryzys i zaakceptować wtargnięcie niechcianej
przeszłości do ich związku.

Akt II

Scena 4
Pod nadzorem Lisy kobiety sortują rzeczy zrabowane więźniom. Przychodzi oficer i żąda skrzypiec. Komendant zarządził
koncert, w czasie którego jeden z więźniów ma zagrać jego ulubionego walca. Lisa znajduje skrzypce, po które
oficer przysyła owego więźnia. Jest nim narzeczony Marty – Tadeusz. Rozpoznają się, lecz tę krótką scenę przerywa
Lisa. Pozwala im na dalsze kontakty w nadziei, że ową „dobroć” obróci kiedyś na własną korzyść.
Scena 5
Lisa zaczepia Tadeusza w warsztacie, w którym ten wytwarza srebrne ozdoby na zamówienie oficerów SS. Jedną
z nich jest Madonna, w rysach której Lisa rozpoznaje Martę. Strażniczka oferuje Tadeuszowi możliwość spotkania
z Martą, ale Tadeusz odmawia. Nie chce być dłużnikiem esesmanki.
Scena 6
W żeńskim baraku odbywają się urodziny Marty, która śpiewa pieśń o zakochaniu w śmierci. Przerywa jej Lisa i próbuje
ją sprowokować mówiąc, że Tadeusz zrezygnował z szansy spotkania z nią. Jednak Marta jest niewzruszona: skoro
Tadeusz tak postanowił, widocznie miał rację! Yvette próbuje nauczyć starą Rosjankę francuskiego, a Katia śpiewa
o Rosji. Nagle wpadają strażnicy: nadeszła pora selekcji. Wyczytana zostaje lista numerów i jedna po drugiej więźniarki
zostają zabrane. Lisa mówi Marcie, że jeszcze nie jej kolej: na razie pozwoli jej uczestniczyć w koncercie Tadeusza.
Scena 7
Tymczasem na statku Lisa i Walter osiągnęli porozumienie: nawet jeśli Pasażerka to Marta, postanawiają zachowywać
się jak gdyby nigdy nic i idą na tańce do salonu. Lisa wpada jednak w panikę, gdy Pasażerka podchodzi do orkiestry,
a ta, najwyraźniej na jej specjalne życzenie, zaczyna grać ulubionego walca komendanta.
Scena 8
W obozie nadszedł czas koncertu, zgromadzili się wszyscy oficerowie i więźniowie. Jednak Tadeusz nie gra walca, lecz
inny utwór. Następuje zamieszanie, skrzypce zostają roztrzaskane, a on sam trafia do celi śmierci. W ostatniej scenie
zostajemy z Martą i jej wspomnieniami oraz jej pragnieniem, by wszyscy, którzy cierpieli nie zostali zapomniani.