|
Dyrektor naczelny
Absolwent Wydziału Elektroniki Politechniki Warszawskiej. Stypendysta The British Council, Goethe Institut oraz Departamentu Stanu USA. Ukończył również Executive Programme for Leaders in Development na Harvard University. Był współzałożycielem i dyrektorem Klubu Riwiera-Remont (1973-1978), który zasłynął z niezwykle oryginalnych inicjatyw kulturalnych. Gościli tam wówczas: Michelangelo Antonioni, Julio Cortázar, Nikita Michałkow, Andrzej Wajda, Krzysztof Zanussi, Krzysztof Kieślowski i inni wybitni twórcy. Studencki okres jego aktywności zaowocował propozycją objęcia stanowiska zastępcy dyrektora Wydziału Kultury Urzędu Miasta Warszawy. Sprawował tę funkcję w latach 1979-1981. W 1982 roku objął wraz z Jerzym Grzegorzewskim dyrekcję Centrum Sztuki Studio w Warszawie, wiodącej instytucji kultury tamtego czasu, na potrzeby której założył autonomiczny impresariat, promujący czołowych artystów polskiego teatru, muzyki i sztuk wizualnych. Wraz z Franciszkiem Wybrańczykiem utworzył renomowaną orkiestrę Sinfonia Varsovia, z którą – jako szefowie muzyczni – współpracowali w tamtym okresie tak znakomici dyrygenci, jak Jerzy Maksymiuk i Yehudi Menuhin. Rozwijał tradycje wystawiennicze Studia. Był producentem ponad 70. spektakli Teatru Studio, aż po głośną inscenizację Tamara, która jako pierwsza w Warszawie sfinansowana została ze środków pozabudżetowych. W tym okresie Teatr Studio odbył liczne tournée po wszystkich kontynentach świata, uczestnicząc w najważniejszych festiwalach teatralnych. W 1990 roku został wiceministrem kultury i sztuki - Szefem Komitetu Kinematografii. Sprawował ten urząd przez cztery lata, przeprowadzając gruntowną reformę polskiej kinematografii. Z jego inicjatywy powstał także wakacyjny Festiwal Gwiazd w Międzyzdrojach, który – powtarzany corocznie - stał się areną prezentacji najwybitniejszych dokonań artystycznych wielu dyscyplin sztuki. W latach 1994-1998 był prezesem Państwowej Agencji Inwestycji Zagranicznych, uznanej podczas konferencji branżowej w Chicago, w 1997 roku za najlepszą tego typu placówkę w Europie. W 1998 r. objął stanowisko dyrektora naczelnego Teatru Wielkiego - Opery Narodowej. W latach 2002-2005 - Minister Kultury. Do największych osiągnięć Waldemara Dąbrowskiego w tym okresie należy zaliczyć uchwalenie nowej ustawy o kinematografii, w wyniku której powstał Polski Instytut Sztuki Filmowej. Udało mu się także doprowadzić do połączenia Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina i Towarzystwa im. Fryderyka Chopina. W roku 2004 utworzył program CHOPIN 2010. Pełniąc rolę ministra powołał w roku 2003 Instytut Książki, którego zadaniem jest popularyzowanie najlepszych polskich książek i ich autorów, prezentacje literatury polskiej za granicą i pobyty studyjne dla tłumaczy oraz Instytut Teatralny a także Instytut Sztuki Audiowizualnej. Z jego inicjatywy do Narodowego Planu Rozwoju na lata 2007-2013 wpisano sektorowy program operacyjny Kultura, co pozwoliło m.in. na zainicjowanie ponad 200 inwestycji infrastrukturalnych w sferze kultury. W listopadzie 2009 r. odebrał doktorat honoris causa Keimyung University w południowokoreańskim mieście Daegu. W styczniu 2008 roku został mianowany przez ministra kultury, Bogdana Zdrojewskiego, Pełnomocnikiem ds. Obchodów Chopinowskich w 2010 roku. Od października 2008 r. jest ponownie dyrektorem naczelnym Opery Narodowej.
Wybrane odznaczenia:
Sekretariat dyrektora naczelnego: |