Wybitny współczesny kompozytor, organista i pedagog. Urodził się w Łącku k. Nowego Sącza. Ukończył studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie pod kierunkiem Feliksa Rączkowskiego – organy (1971) oraz kompozycję (1974) u Tadeusza Paciorkiewicza. W latach 1973-81 był przewodniczącym Stowarzyszenia Polskiej Młodzieży Muzycznej „Jeunesses Musicales de Pologne”, a od 1981 do 1997 roku prezesem Polskiego Instytutu Muzycznego. Jest inicjatorem i dyrektorem artystycznym festiwalu „Conversatorium Muzyki Organowej” w Legnicy. W latach 1996-2002 był prorektorem, a w latach 2002-2005 dziekanem wydziału kompozycji, dyrygentury i teorii muzyki. Od roku 2005 jest rektorem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. Jest profesorem zwyczajnym i członkiem Rady Programowej Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina.

   Jako organista działalność koncertową rozpoczął jeszcze w czasie studiów. Występował m.in.: w Austrii, Belgii, Bułgarii, Czechach, Danii, Finlandii, Hiszpanii, Niemczech, na Węgrzech i we Włoszech. Dokonał wielu nagrań muzyki organowej dla rozgłośni radiowych i wytwórni fonograficznych, m.in. dla Polskich Nagrań, Polonia Records, MTJ, Acte Préable, BeArTon, Sonoton Pro Viva w Monachium, HZ Edition w Berlinie.

   Jego kompozycje wykonywane były na koncertach i festiwalach muzycznych w kraju i za granicą (Austria, Belgia, Białoruś, Bułgaria, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Japonia, Kanada, Korea Południowa, Kuba, Liban, Litwa, Niemcy, Norwegia, Rosja, Słowacja, Szwajcaria, Szwecja, Turcja, Ukraina, USA, Watykan, Węgry, Wielka Brytania, Włochy). Zainicjował serie wydawnictw dawnej i współczesnej muzyki polskiej przeznaczonej na organy i obejmującej m.in.: Krakowską Tabulaturę Organową z I poł. XVI wieku i Gdańską Tabulaturę Organową z 1591 roku, Warszawską Tabulaturę Organową z XVII wieku, Kolekcję Conversatorium oraz serię Pierwodruki muzyczne kompozytorów polskich. Za swoją twórczość kompozytorską otrzymał szereg nagród i wyróżnień.

Fot. Archiwum